Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010
Ο κόσμος σήμερα
Στην Αγγλία κάνουν κατάληψη σε συγκεκριμένες αίθουσες και τα μαθήματα γίνονται κανονικά. Ενώ και μέσα στην ίδια την κατάληψη γίνονται και μαθήματα του προγράμματος σπουδών...
Για την υπερθέρμανση του πλανήτη φταίνε τα αεροσόλ στην Ασία;
Το Ρωσικό κοινοβούλιο συμφώνησε χθες την έκδοση ψηφίσματος που θα αναγνωρίζει ότι η σφαγή 22000 Πωλωνών αξιωματικών στο δάσος του Κατίν το 1940 έγινε κατόπιν διαταγών του ίδιου του Στάλιν.
Τρία παιδιά επιβίωσαν στα νησιά Φίτζι μέσα σε μία βάρκα για πενήντα ημέρες πίνοντας βρόχινο νερό, τρώγοντας καρύδες, ωμά ψάρια και ένα ...γλάρο. Τελικά όλοι μπορούμε να φάμε μια μέρα γλαρόσουπα...
Η Τουρκία βοήθησε την Αλ Κάιντα και η Ουάσινγκτον το ΡΚΚ θα μας ενημερώσει εντός ολίγου ο ιδιοκτήτης του Wikileaks που κατηγορείται για βιασμό...
Στο Μεξικό το καρτέλ των ναρκωτικών πρότεινε έναρξη διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση....θα κατέβουν και στις εκλογές;
Η Ευριπίδου έχει μετατραπεί σε MADMAX.
Ο Γκέμπελς αυτοπροσδιορίζεται το 1924 Γερμανός κομμουνιστής!
Και εγώ αναπνέω το 60% του οξυγόνου τις τελευταίες μέρες και ο γιατρός μου είπε "δεν φταίς εσύ"...
ΥΓ. Το σκίτσο του Ηλία Μακρή στη σημερινή Καθημερινή.
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ
Είμαι μια Τροϊκανή!
Μεταλλάχτηκα. Ο προσανατολισμός μου είναι πια διαφορετικός. Και το συναίσθημα το ίδιο.
Τέρμα "τα ήσυχα βράδια" και "η Περιμπανού" πάει! Δεν τ' ακούμε πια αυτά.
Η δική μας η φυλή είναι μία συνοφρυωμένη, σφιγμένη. Τινάζεται σαν ελατήριο. Δεν πονάει, δεν κουράζεται, δεν λυπάται, δεν ενδιαφέρεται γενικώς. Είναι λίγο άσχημη όπως σμίγει τα φρύδια. Και τα χείλια είναι σφιχτά, πρασινίζει και λίγο.
Δεν γιορτάζει ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πρωτομαγιά, ούτε τα γενέθλια του παππού. Είναι κατά των γιορτών.
Τρώει μετρημένα, πίνει μετρημένα, έχει ξεχάσει και να χορεύει.
Μετράει όμως καλά. Τον χρόνο, το ΑΕΠ, το έλλειμμα, την αποδοτικότητα. Μετράει ακόμα και του καθενός τη μέρα.
Ανήκω και εγώ σ' αυτή τη φυλή...μόνο που πότε πότε πέφτει μία σταγόνα βροχής και μου βρέχει το πρόσωπο και τότε σηκώνω το κεφάλι ψηλά και βλέπω πως τα σύννεφα κινούνται, χορεύουν και τότε ανεβαίνω για το πρώτο σύννεφο δεξιά και όλα αλλάζουν!
Μεταλλάχτηκα. Ο προσανατολισμός μου είναι πια διαφορετικός. Και το συναίσθημα το ίδιο.
Τέρμα "τα ήσυχα βράδια" και "η Περιμπανού" πάει! Δεν τ' ακούμε πια αυτά.
Η δική μας η φυλή είναι μία συνοφρυωμένη, σφιγμένη. Τινάζεται σαν ελατήριο. Δεν πονάει, δεν κουράζεται, δεν λυπάται, δεν ενδιαφέρεται γενικώς. Είναι λίγο άσχημη όπως σμίγει τα φρύδια. Και τα χείλια είναι σφιχτά, πρασινίζει και λίγο.
Δεν γιορτάζει ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πρωτομαγιά, ούτε τα γενέθλια του παππού. Είναι κατά των γιορτών.
Τρώει μετρημένα, πίνει μετρημένα, έχει ξεχάσει και να χορεύει.
Μετράει όμως καλά. Τον χρόνο, το ΑΕΠ, το έλλειμμα, την αποδοτικότητα. Μετράει ακόμα και του καθενός τη μέρα.
Ανήκω και εγώ σ' αυτή τη φυλή...μόνο που πότε πότε πέφτει μία σταγόνα βροχής και μου βρέχει το πρόσωπο και τότε σηκώνω το κεφάλι ψηλά και βλέπω πως τα σύννεφα κινούνται, χορεύουν και τότε ανεβαίνω για το πρώτο σύννεφο δεξιά και όλα αλλάζουν!
Ετικέτες
Ψυχή τε και σώματι
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Η απόσταση της προοικονομίας από την παραοικονομία είναι μόνο μία "πρόθεση"
Μία λέξη που συνάντησα στις σημειώσεις της β' Γυμνασίου στο μάθημα της Ιλιάδας.
Προοικονομώ, δηλ. σχεδιάζω, τακτοποιώ εκ των προτέρων, προετοιμάζω κάτι που θα γίνει στο μέλλον. Προοικονομία, η πρόβλεψη, ο εκ των προτέρων σχεδιασμός.
Σιγά τώρα!, κάθε μέρα την βλέπουμε μπροστά μας αυτή τη λέξη. Όπου γυρίσεις το μάτι σου προοικονομία βλέπεις!
Αστεία λέξη!
Σου φέρνει στο μυαλό τις στριφογυριστές ουρές κάθε πρώτη του μήνα στο μετρό στις εκδόσεις της μηνιαίας κάρτας. Τις προσεχείς ουρές στις εφορίες την τελευταία μέρα εκπνοής της παράτασης (μία πολύ σύνηθης λέξη σε αντιδιαστολή με την προοικονομία) πληρωμής για το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Επίσης θυμίζει Ολυμπιακή! ΟΣΕ! το Μετοχικό Ταμείο Στρατού! το ΝΑΤ!!
Λες να την είχε μάθει αυτή τη λέξη ο Παπακωνσταντίνου και ο Αλογοσκούφης στο LSE;
Ή ο Παπαντωνίου στο Cambridge;
Ο Αρσένης στο ΜΙΤ;
Είναι διαφορετικές οι οικονομικές σχολές αλλιώς θα υποψιαζόμουν ότι αυτές φταίνε για την έλλειψη αυτής της όμορφης λέξης από τον βίο όλων των υπουργών μας.
Την οικονομική ανέχεια στην οποία βρισκόμαστε όλοι την έχουμε καταλάβει και είναι βέβαια απόρροια της απουσίας αυτής της μοναδικής λέξης από την καθημερινότητά μας. Η αγωνία όλων μας είναι αν μπορεί αυτή η ένδεια να αναστραφεί, με ή χωρίς ευρωπαϊκές, αμερικανικές, ή όποιες βοήθειες. Όλοι λένε ότι μπορεί να γίνει αν αλλάξουμε τη δομή του δημόσιου τομέα. Αυτό που είδαμε μέχρι τώρα ήταν μόνο το hair cut των μισθών των υπαλλήλων. Είδαμε αυξήσεις φόρων, περιμένουμε άνοιγμα επαγγελμάτων, και η δομή του δημοσίου παραμένει ίδια.
Η εύκολη σκέψη είναι να βάλουμε τον ιδιωτικό τομέα ν' αλλάξει τον δημόσιο.
Τί πονηρό και πόσο επικίνδυνο...
Λένε ότι φταίει η υπερβολική δημοκρατία μας που δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε πια κανένα νόμο. Καταλήγουν ότι μόνο μία επανάσταση μπορεί να το σταματήσει.
Τί ύποπτο και πόσο εγκληματικό...
Την αποχή της Κυριακής ερμήνευσαν πολλάκις οι πολιτικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις του τόπου μας. Οι δε ευρωπαϊκές εφημερίδες την ερμήνευσαν ως "ωριμότητα" των Ελλήνων και παραλίγο να το πιστέψουμε και εμείς. Τόσο που ίσως να μας ανακύρητταν ως τον πιο "έξυπνο" λαό της Ευρώπης αν καταργούσαμε τις εκλογές τελείως. Η αλήθεια είναι όμως πιο πικρή και ως καλοπροαίρετη (αρχίζω να το χάνω αυτό) θα πω ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι ένα εκατομμύριο Πασόκ και πεντακόσιες χιλιάδες ΝΔ δεν σηκώθηκαν από τον καναπέ τους γιατί αυτή τη φορά δεν είχαν να πάρουν τίποτα από το κόμμα τους. Και δυστυχώς αυτή η εκλογική δύναμη είναι που κάθε φορά κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα. Από το υπόλοιπο 60% που πήγε να ψηφίσει το 66% ξαναψήφισε αυτούς που αποδεδειγμένα καταλήστευσαν και υπερχρέωσαν τη χώρα.
Το πώς μία χώρα ξεκινά να διδάσκει τα παιδιά της την προοικονομία από την τρυφερή ηλικία των 14 χρόνων και μόλις φτάνουν την ενηλικίωση και ωριμότητα να ξεχνούν την ύπαρξή της είναι νομίζω αντικείμενο επιστημονικής έρευνας αλλά και παραδοχή ολικής ανικανότητας και ανοησίας.
Η χώρα διοικείται με την εκλογολογία, μετρολογία, σεναριολογία, τρομολογία και ρουσφετολογία.
Αν το εκλογικό σώμα δεν αλλάξει μυαλά και δεν προοικονομήσει για το μέλλον των παιδιών του η Δημοκρατία δεν θα επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της.
Και μία απάντηση σ' αυτούς που ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και όχι ελληνικό.
"Καλύτερα πλούσιος και άρρωστος παρά φτωχός και άρρωστος".
Αν λοιπόν ξεσπάσει επιδημία στην Ευρώπη όλοι ξέρουμε ποιοί θα γίνουν καλά!
Αλλά ξέχασα...εμείς έχουμε περίσσευμα πολλά εμβόλια...
Προοικονομώ, δηλ. σχεδιάζω, τακτοποιώ εκ των προτέρων, προετοιμάζω κάτι που θα γίνει στο μέλλον. Προοικονομία, η πρόβλεψη, ο εκ των προτέρων σχεδιασμός.
Σιγά τώρα!, κάθε μέρα την βλέπουμε μπροστά μας αυτή τη λέξη. Όπου γυρίσεις το μάτι σου προοικονομία βλέπεις!
Αστεία λέξη!
Σου φέρνει στο μυαλό τις στριφογυριστές ουρές κάθε πρώτη του μήνα στο μετρό στις εκδόσεις της μηνιαίας κάρτας. Τις προσεχείς ουρές στις εφορίες την τελευταία μέρα εκπνοής της παράτασης (μία πολύ σύνηθης λέξη σε αντιδιαστολή με την προοικονομία) πληρωμής για το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Επίσης θυμίζει Ολυμπιακή! ΟΣΕ! το Μετοχικό Ταμείο Στρατού! το ΝΑΤ!!
Λες να την είχε μάθει αυτή τη λέξη ο Παπακωνσταντίνου και ο Αλογοσκούφης στο LSE;
Ή ο Παπαντωνίου στο Cambridge;
Ο Αρσένης στο ΜΙΤ;
Είναι διαφορετικές οι οικονομικές σχολές αλλιώς θα υποψιαζόμουν ότι αυτές φταίνε για την έλλειψη αυτής της όμορφης λέξης από τον βίο όλων των υπουργών μας.
Την οικονομική ανέχεια στην οποία βρισκόμαστε όλοι την έχουμε καταλάβει και είναι βέβαια απόρροια της απουσίας αυτής της μοναδικής λέξης από την καθημερινότητά μας. Η αγωνία όλων μας είναι αν μπορεί αυτή η ένδεια να αναστραφεί, με ή χωρίς ευρωπαϊκές, αμερικανικές, ή όποιες βοήθειες. Όλοι λένε ότι μπορεί να γίνει αν αλλάξουμε τη δομή του δημόσιου τομέα. Αυτό που είδαμε μέχρι τώρα ήταν μόνο το hair cut των μισθών των υπαλλήλων. Είδαμε αυξήσεις φόρων, περιμένουμε άνοιγμα επαγγελμάτων, και η δομή του δημοσίου παραμένει ίδια.
Η εύκολη σκέψη είναι να βάλουμε τον ιδιωτικό τομέα ν' αλλάξει τον δημόσιο.
Τί πονηρό και πόσο επικίνδυνο...
Λένε ότι φταίει η υπερβολική δημοκρατία μας που δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε πια κανένα νόμο. Καταλήγουν ότι μόνο μία επανάσταση μπορεί να το σταματήσει.
Τί ύποπτο και πόσο εγκληματικό...
Την αποχή της Κυριακής ερμήνευσαν πολλάκις οι πολιτικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις του τόπου μας. Οι δε ευρωπαϊκές εφημερίδες την ερμήνευσαν ως "ωριμότητα" των Ελλήνων και παραλίγο να το πιστέψουμε και εμείς. Τόσο που ίσως να μας ανακύρητταν ως τον πιο "έξυπνο" λαό της Ευρώπης αν καταργούσαμε τις εκλογές τελείως. Η αλήθεια είναι όμως πιο πικρή και ως καλοπροαίρετη (αρχίζω να το χάνω αυτό) θα πω ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι ένα εκατομμύριο Πασόκ και πεντακόσιες χιλιάδες ΝΔ δεν σηκώθηκαν από τον καναπέ τους γιατί αυτή τη φορά δεν είχαν να πάρουν τίποτα από το κόμμα τους. Και δυστυχώς αυτή η εκλογική δύναμη είναι που κάθε φορά κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα. Από το υπόλοιπο 60% που πήγε να ψηφίσει το 66% ξαναψήφισε αυτούς που αποδεδειγμένα καταλήστευσαν και υπερχρέωσαν τη χώρα.
Το πώς μία χώρα ξεκινά να διδάσκει τα παιδιά της την προοικονομία από την τρυφερή ηλικία των 14 χρόνων και μόλις φτάνουν την ενηλικίωση και ωριμότητα να ξεχνούν την ύπαρξή της είναι νομίζω αντικείμενο επιστημονικής έρευνας αλλά και παραδοχή ολικής ανικανότητας και ανοησίας.
Η χώρα διοικείται με την εκλογολογία, μετρολογία, σεναριολογία, τρομολογία και ρουσφετολογία.
Αν το εκλογικό σώμα δεν αλλάξει μυαλά και δεν προοικονομήσει για το μέλλον των παιδιών του η Δημοκρατία δεν θα επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της.
Και μία απάντηση σ' αυτούς που ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και όχι ελληνικό.
"Καλύτερα πλούσιος και άρρωστος παρά φτωχός και άρρωστος".
Αν λοιπόν ξεσπάσει επιδημία στην Ευρώπη όλοι ξέρουμε ποιοί θα γίνουν καλά!
Αλλά ξέχασα...εμείς έχουμε περίσσευμα πολλά εμβόλια...
Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
Γκρινιάζω!
Γκρινιάζω συνέχεια και γίνομαι δυσάρεστη.
Γιατί αγαπώ πάνω απ' όλα την πατρίδα μου και θέλω πριν απ' όλα να είναι αυτή σωστή.
Όπως θα έκανα και με την οικογένειά μου.
Γιατί δεν μπορώ να δεχτώ την αρνισιδικία.
Γιατί είναι ανήθικο να παίρνω δάνεια και μετά ν' αρνούμαι να τα πληρώνω. Και ναι, είναι το ίδιο σαν να τα έπαιρνα εγώ κι άς είναι δυσάρεστο αυτό για πολλούς. Δεν ειναι διαφορετικό απ' ότι θα έκανα η ίδια. Και δεν μ' αρέσει να μιλώ με γενικότητες και θεωρίες.
Το Κράτος...ο Καπιταλισμός...το Σύστημα... όλα αυτά είμαι εγώ και τ' αντιμετωπίζω σαν να είμαι εγώ. Το ασφαλιστικό μου ταμείο είμαι εγώ και οφείλω να το προστατεύω. Το σχολείο μου είμαι εγώ και πρέπει να το περιφρουρήσω. Η πλατεία είναι δική μου και πρέπει να την υποστηρίξω. Και το πεζοδρόμιό μου είμαι εγώ και πρέπει να το σκουπίσω. Όπως κάνω και στο σπίτι μου. Όλα είναι σπίτι μου και οικογένειά μου. Και αυτά και οι λειτουργοί τους.
Και αν τα παιδιά μου παραστρατήσουν και κάνουν λάθη δεν θα τα βρίσω, δεν θα τους πετάξω πέτρες, θα κάνω το παν να διορθώσουν τις βλακείες τους.
Όχι, δεν είναι διαφορετικό, το ίδιο είναι.
Γι' αυτό δεν θα βγω να διαμαρτυρηθώ μόνο για τα λιγότερα λεφτά που παίρνω, που έτσι κι αλλιώς πάντα ήταν λίγα, ούτε για τα περισσότερα χρόνια που πρέπει να δουλεύω, που έτσι κι αλλιώς θα δούλευα.
Πρέπει πριν απ' όλα να βγω στο δρόμο να διαμαρτυρηθώ για το φαρμακείο του Λαυρίου που μέχρι χθες χρέωνε το ΙΚΑ με συνταγές εκατό χιλιάδων ευρώ το μήνα και αφότου βρέθηκαν οι σακούλες στο πηγάδι άρχισε ξαφνικά να χρεώνει μόνο είκοσι χιλιάδες.
Το ΙΚΑ δεν έχει ασκήσει ακόμη καμία διοικητική δίωξη γι' αυτά, και άλλα πολλά που ξετυλίγονται κάθε μέρα. Αν είχα όμως βγει εγώ στο δρόμο γι' αυτά θα το είχε κάνει. Και δεν θα τολμούσε κανένας πολιτικός να το κουκουλώσει.
Όλοι αυτοί που τρώγανε και παρασιτούσαν από το δημόσιο χρήμα θέλουν πολύ ν' ασχολούμαι με τις στρακαστρούκες της "τρομοκρατίας" ή με το παγκόσμιο τραπεζικό λόμπυ που πίνει το αίμα των φτωχών και κάνει πλούσιους τους λίγους!!
Για ν' ασχοληθώ όμως μ' αυτά πρέπει πρώτα να έχω καθαρίσει την αυλή μου. Γιατί στην πρώτη σύγκρουση με το σύστημα θα κατηγορηθώ για τις δικές μου λαμογιές και το παιχνίδι θα είναι χαμένο. Και λέγοντας δικές μου εννοώ της γειτονιάς μου, της πόλης μου, της χώρας μου γιατί ανήκω σ' αυτά τα σύνολα και οφείλω να τα κρατώ καθαρά.
Πρέπει να ξαναβρώ αυτόν το περήφανο λαό που τόλμησε τότε να πει το ΟΧΙ στον Άξονα και ν' αλλάξει τις τύχες όλης της Ευρώπης. Αυτόν τον λαό που τότε δεν είχε στο λεξικό του την λέξη "λαμόγιο".
Σε αυτές τις εκλογές ήθελα με πείσμα να ψηφίσω αυτοδιοικητικά. Όμως δεν θέλει κανένας άλλος.
Αφού είναι λοιπόν έτσι θα ψηφίσω συγκυριακά.
Κύριε Παπανδρέου δεν θα σας καταψηφίσω γιατί αρνούμαι το μνημόνιο όπως λέτε, αλλά γιατί δεν αντέχω άλλο τη διγλωσσία σας και γιατί η εξυγίανση που καλείσται να κάνετε δεν την πιστεύετε!
Κύριε Σαμαρά με Κικίλια και Ψωμιάδη θ' αλλάξετε την πορεία της Ελλάδας;
Κυρία Παπαρήγα η επανειλλημένη προστασία που προσφέρετε στους φοροδιαφεύγοντες είναι εγκληματική και ύποπτη.
Όλοι σας οι κατοικούντες τη Βουλή φροντίζετε συντεχνιακά τα του οίκου σας και ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!!
Πριν από χρόνια θεωρούσα αναγκαίο κακό αυτού του είδους τις πολιτικές σας τώρα δεν έχω άντερα να τις αντέξω άλλο.
Σ' αυτές τις εκλογές εσκεμμένα όλοι οι υποψήφιοι, κυρίως για τις περιφέρειες, είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Όλα τα κόμματα κινήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση. Δοκιμάζουν τις αντοχές μας στο υπάρχων κομματικό σύστημα.
Πρέπει να τους απαντήσουμε.!
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
Τα πρέπει και τα μη για μια γάτα πονηρή
Αν ήμουν γάτα σ' αυτή την πόλη
θα ήταν όλα διαφορετικά
θα ξάπλωνα νωχελικά στων σκουπιδιών τους κάδους
θα τρύπωνα σε κτίρια και αφημένους κήπους
θα πήδαγα από χαρά στου υπόνομου τη θέα
σαν αρουραίοι ξεπηδούν και τρέχουν στην αλέα.
Θα είχα αλτικότητα
στου πεζοδρομίου τη φαυλότητα
θα είχα ύφος απαθές σε αφίσες προεκλογικές
θα ήθελα να νιαουρίζω αντί βρισιές να ξεστομίζω
και τα νύχια μου ν' απλώνω
στων πολιτικών τον τόνο.
Να ζω με ένστικτο και δράση
χωρίς δέσμευση, ρητά
ούτε διλήμματα πολιτικά.
Στους δρόμους να τρέχω με σβελτάδα
και οχι να περιμένω να ξυπνήσει η Ελλάδα...
Οι αλλεργικοί να είναι αυτοί, και όχι εγώ
να είμαι πονηρή, ζηλιάρα και με εγωϊσμό.
Θα κουνούσα την ουρά μου και θα είχα αυτό το νάζι
θα γουργούριζα στους γύρω και στου Αστακού το γκάζι
θα ήμουνα σημαντική
και ποιός ξέρει μία μέρα
ίσως να κατάφερνα στο σινεμά καριέρα.
Ήθελα ν' απολαμβάνω την αγάπη των ανθρώπων
των φιλόζωων που λένε
γιατί άνθρωποι δεν αγαπούνε άνθρωπο άλλον απ' αυτόν
φιλάνθρωποι θα ήταν τότε, μα πού το βρήκες τώρα αυτό;
Θα είχα μάτια γυαλιστερά
και θα έβλεπα πίσω από τα ψέματα κι ανάμεσα απ' τις λέξεις.
Θα ήμουνα αμέριμνη πάνω στα κεραμίδια
να βλέπω τα τρεχαλητά και τα αναίτια σπρωξίδια.
Δεν θα είχα άλλες γάτες λαθρομετανάστες
λαθρέμπορους και λαθροκυνηγούς
ούτε και λαθρεπιβάτες.
Λαθραίες θα είμαστε όλες μας μέσα στην ίδια μοίρα
εφτά ζωές μας χάρισαν δεκάρα δίνω μία.
Αν ήμουν μαύρη μάλιστα θα τρόμαζα τους πάντες
θα ξεκινούσα απ' τους φαιδρούς και θα 'φτανα στους μάγκες.
Ετικέτες
Ευσεβείς πόθοι
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
Κύριε Γιουνκέρ να σας εξηγήσω...
Έχω μπερδευτεί!
Και εντυπωσιαστεί από την συντηρητική αντιμετώπιση των επίκαιρων θεμάτων που μας απασχολούν από τους παραδοσιακούς (πρώην βέβαια) ψηφοφόρους του Πασοκ και της ευρύτερης Αριστεράς.
Οι μεν ειδικά, κατηγορούν το πρώην κόμμα τους για φιλελευθερισμό όταν οι ίδιοι πρεσβεύουν αυτά που έλεγε η δεξιά πριν λίγα χρόνια.
Ο λαός δεν ξεχνά τί σημαίνει δεξιά;
Ή μήπως η δεξιά δεν ξέρει τί ποιεί η αριστερά;
Άνθρωποι προοδευτικοί μέχρι χθες μαίνονται εναντίον της κατάργησης των θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία. Άνθρωποι που τα πρώτα χρόνια του Πασοκ περιφρονούσαν την σχολική πρωϊνή προσευχή. Μιλούν για επιχείρηση αφελληνισμού από τα ξένα κέντρα που δεν μας χωνεύουν και θέλουν να μας εξαφανίσουν. Κατηγορούν τα βιβλία ιστορίας που επιχειρούν μία πιο απαλή εξιστόρηση των διαφορών μας με την Τουρκία και την ίδια στιγμή, ακριβώς όμως την ίδια, κατηγορούν την κυβέρνηση ως υπαίτια της κρίσης με τις υπερβολικές δαπάνες σε εξοπλισμούς.
.....
.....
......
Πρέπει κάποιος να εξηγήσει στα παιδάκια, μόνο έτσι μπορώ να τα αντιμετωπίσω, ότι αν θέλουν οι Τούρκοι να είναι εχθροί μας πρέπει να πληρώνουν και τον αντίστοιχο εξοπλισμό!
Κάποιοι άλλοι άνθρωποι που πέρασαν από τα πολιτικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας (κάποιοι και από τα κρεβάτια τους, βλ. Ζαχόπουλο) για να γίνουν συμβασιούχοι στο Υπουργείο Πολιτισμού αντιμετωπίζονται από την αριστερά ως αδικημένο σκληρά εργαζόμενο προλεταριάτο!!
Έχει και συνέχεια! Οι ίδιοι συμβασιούχοι (παύλα αφισοκολλητές της Νέας Δημοκρατίας) ψήφισαν Πασόκ στις τελευταίες εκλογές (έτσι εξηγείται πώς βγήκε ο Γιωργάκης) γιατί τους είχαν υποσχεθεί μονιμοποίηση. Δεν τα λέω εγώ, ο πρόεδρός τους τα είπε στην τηλεόραση.
Άλλοι αστοί, προοδευτικοί άνθρωποι, της κουλτούρας και της αριστοκρατίας, που χρόνια ψήφιζαν Συνασπισμό και μας είχαν ζαλίσει με το κουρδικό ζήτημα και τα καταπατημένα δικαιώματα των αθρώπων στην Βιρμανία έχουν συμπράξει τώρα με την Χρυσή Αυγή (και τους Αλβανούς παρακαλώ) και ετοιμάζονται να ψηφίσουν τον Μπουμπούκο ως πρώτο Περιφερειάρχη Αττικής για να διώξει τους βρωμερούς Ασιάτες από την διπλανή τους πόρτα.
Επιχείρηση του ΚΚΕ απολύει υπαλλήλους και κρατάει τους υπόλοιπους με το βασικό (απαράδεκτο κατ' αυτούς) μισθό.
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης στέλνει τα ΜΑΤ μέσα στην Ακρόπολη. Τί είπε στη γυναίκα του άραγε το μεσημέρι που γύρισε στο σπίτι;
Ιδιοκτήτες φορτηγών συνάντησαν τον Τέως έξω από τη Μεγάλη Βρετάνια και του φωνάζουν "εσένα θέλουμε"!
Να μήν μιλήσω και για τα πρωτοσέλιδα της Αυριανής! της εφημερίδας που έριξε τον Καραμανλισμό γιατί θα λαϊκίσω....
Στη χώρα μου είναι παράδοση τα ίδια ονόματα μέσα στις οικογένειες.
Ένα όνομα έχει στοιχειώσει όμως τον τελευταίο καιρό.
Είναι ο Αλέξης που κατεβαίνει αντάρτης εναντίον του άλλου Αλέξη που τον είχει διορίσει όμως ο πρώτος Αλέξης και έκανε καριέρα από έναν άλλο μικρό Αλέξη που έπεσε νεκρός στους δρόμους των Εξαρχείων για να εμφανιστεί τότε ένας άλλος δαιμόνιος Αλέξης και να ασελγήσει πάνω στον τάφο του μικρού Αλέξη.
Πώς να τα εξηγήσεις όλα αυτά στον Γιουνκέρ;
Και εντυπωσιαστεί από την συντηρητική αντιμετώπιση των επίκαιρων θεμάτων που μας απασχολούν από τους παραδοσιακούς (πρώην βέβαια) ψηφοφόρους του Πασοκ και της ευρύτερης Αριστεράς.
Οι μεν ειδικά, κατηγορούν το πρώην κόμμα τους για φιλελευθερισμό όταν οι ίδιοι πρεσβεύουν αυτά που έλεγε η δεξιά πριν λίγα χρόνια.
Ο λαός δεν ξεχνά τί σημαίνει δεξιά;
Ή μήπως η δεξιά δεν ξέρει τί ποιεί η αριστερά;
Άνθρωποι προοδευτικοί μέχρι χθες μαίνονται εναντίον της κατάργησης των θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία. Άνθρωποι που τα πρώτα χρόνια του Πασοκ περιφρονούσαν την σχολική πρωϊνή προσευχή. Μιλούν για επιχείρηση αφελληνισμού από τα ξένα κέντρα που δεν μας χωνεύουν και θέλουν να μας εξαφανίσουν. Κατηγορούν τα βιβλία ιστορίας που επιχειρούν μία πιο απαλή εξιστόρηση των διαφορών μας με την Τουρκία και την ίδια στιγμή, ακριβώς όμως την ίδια, κατηγορούν την κυβέρνηση ως υπαίτια της κρίσης με τις υπερβολικές δαπάνες σε εξοπλισμούς.
.....
.....
......
Πρέπει κάποιος να εξηγήσει στα παιδάκια, μόνο έτσι μπορώ να τα αντιμετωπίσω, ότι αν θέλουν οι Τούρκοι να είναι εχθροί μας πρέπει να πληρώνουν και τον αντίστοιχο εξοπλισμό!
Κάποιοι άλλοι άνθρωποι που πέρασαν από τα πολιτικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας (κάποιοι και από τα κρεβάτια τους, βλ. Ζαχόπουλο) για να γίνουν συμβασιούχοι στο Υπουργείο Πολιτισμού αντιμετωπίζονται από την αριστερά ως αδικημένο σκληρά εργαζόμενο προλεταριάτο!!
Έχει και συνέχεια! Οι ίδιοι συμβασιούχοι (παύλα αφισοκολλητές της Νέας Δημοκρατίας) ψήφισαν Πασόκ στις τελευταίες εκλογές (έτσι εξηγείται πώς βγήκε ο Γιωργάκης) γιατί τους είχαν υποσχεθεί μονιμοποίηση. Δεν τα λέω εγώ, ο πρόεδρός τους τα είπε στην τηλεόραση.
Άλλοι αστοί, προοδευτικοί άνθρωποι, της κουλτούρας και της αριστοκρατίας, που χρόνια ψήφιζαν Συνασπισμό και μας είχαν ζαλίσει με το κουρδικό ζήτημα και τα καταπατημένα δικαιώματα των αθρώπων στην Βιρμανία έχουν συμπράξει τώρα με την Χρυσή Αυγή (και τους Αλβανούς παρακαλώ) και ετοιμάζονται να ψηφίσουν τον Μπουμπούκο ως πρώτο Περιφερειάρχη Αττικής για να διώξει τους βρωμερούς Ασιάτες από την διπλανή τους πόρτα.
Επιχείρηση του ΚΚΕ απολύει υπαλλήλους και κρατάει τους υπόλοιπους με το βασικό (απαράδεκτο κατ' αυτούς) μισθό.
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης στέλνει τα ΜΑΤ μέσα στην Ακρόπολη. Τί είπε στη γυναίκα του άραγε το μεσημέρι που γύρισε στο σπίτι;
Ιδιοκτήτες φορτηγών συνάντησαν τον Τέως έξω από τη Μεγάλη Βρετάνια και του φωνάζουν "εσένα θέλουμε"!
Να μήν μιλήσω και για τα πρωτοσέλιδα της Αυριανής! της εφημερίδας που έριξε τον Καραμανλισμό γιατί θα λαϊκίσω....
Στη χώρα μου είναι παράδοση τα ίδια ονόματα μέσα στις οικογένειες.
Ένα όνομα έχει στοιχειώσει όμως τον τελευταίο καιρό.
Είναι ο Αλέξης που κατεβαίνει αντάρτης εναντίον του άλλου Αλέξη που τον είχει διορίσει όμως ο πρώτος Αλέξης και έκανε καριέρα από έναν άλλο μικρό Αλέξη που έπεσε νεκρός στους δρόμους των Εξαρχείων για να εμφανιστεί τότε ένας άλλος δαιμόνιος Αλέξης και να ασελγήσει πάνω στον τάφο του μικρού Αλέξη.
Πώς να τα εξηγήσεις όλα αυτά στον Γιουνκέρ;
Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010
Τα πόθεν έσχες της ζωής μου
Ανοίγω το ψυγείο το μεσημέρι και βρίσκω στο κάτω κάτω ράφι πράγματα πολλά. Πότε τα ψωνίσαμε; Είχε και ωραία γιαουρτάκια, βουτάω ένα και το απολαμβάνω βλέποντας Ζακ και Κόντι σε επανάληψη. Έρχονται τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και μου βάζουν τις φωνές " Πόθεν έσχες το γιαούρτι; Η κυρία Μαρία από απέναντι ζήτησε να δανειστεί το ράφι του ψυγείου μας γιατί χάλασε το δικό της." Τί να κάνω τρέχω στο σούπερ μάρκετ να αντικαταστήσω το γιαούρτι που μόλις έφαγα με τόση βουλιμία....
Οικογενειακό πόθεν έσχες
Ανοίγω το ασανσέρ στη δουλειά και βρίσκομαι αντιμέτωπη με τρεις ψηλούς του ΣΔΟΕ (ο ένας ήταν και καμπούρης). Κάνω βήματα όπισθεν και με οδηγούν μπροστά στο αρχείο μου. Κατεβάζουν όλα τα κλασέρ, ζητούν άπειρες εκτυπώσεις, παραγγέλνουν καφέδες με κανέλα και κουλουράκια, τσακώνονται μεταξύ τους για το τσιγάρο και αφού με βρίσκουν εντάξει σε όλα καταλήγουν πως η συναυλία των U2 είναι υποκρισία, θα πάνε στους Σκόρπιονς. Μούγκα στην στρούγκα εγώ γιατί πόθεν έσχες τα εισιτήρια;;;;
Επαγγελματικό πόθεν έσχες
- Μπαμπά θέλω να πάμε στο Allou fun park
- Δεν μπορούμε να πάμε γιατί έχουμε έξοδα
- Μα αφού είμαστε πλούσιοι!
- Δεν είμαστε πλούσιοι, δουλεύουμε για να ζήσουμε
- Ναι, αλλά όποτε πας στο κουτί της τράπεζας σου δίνει πάντα λεφτά
- Ναι, αλλά δεν είναι ατελείωτα. Κάποια στιγμή τελειώνουν
- .....Ναι, αλλά δουλεύει και η μαμά και παίρνει και αυτή λεφτά από άλλο κουτί, άρα είμαστε πλούσιοι. Πότε θα πάμε;;;
Παιδικό πόθεν έσχες
Εκείνος δεν ψωνίζει γενικώς γιατί βαριέται. Μπαίνει στο σπίτι και βλέπει καινούργιο εργόχειρο στρωμένο, σιδερωμένο στο τραπέζι. Στο μπάνιο κάτι ακατανόητα κουτάκια κοσμούν το ράφι κάτω από τον καθρέφτη. Καινούργια σκουλαρίκια λάμπουν στ ' αυτιά της, τσάντες γεμάτες από την Ερμού δίπλα στο κρεβάτι της, πλάι στις ολοκαίνουργιες κιτς παντοφλίτσες της. Ένας σωρός περιοδικά πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και μία απόδειξη ξεχασμένη με τριψήφιο νούμερο από έναν Μισέλ που κάνει ένα παράξενο επάγγελμα κάτι σαν "κουπ μιζανπλί".
Στη θέα της καινούργιας τελεμάρκετινγκ πολυθρόνας εκείνος δεν κρατιέται και φωνάζει
- Πόθεν έσχες ρε γυναίκα;;;;
Αντρικό πόθεν έσχες
Ενα κατεβατό ακινήτων, αυτοκινήτων, πλεούμενων και αεριοθούμενων για τα οποία κανείς δεν ρωτά "Πόθεν έσχες;;!!"
Πολιτικό πόθεν έσχες.
Οικογενειακό πόθεν έσχες
Ανοίγω το ασανσέρ στη δουλειά και βρίσκομαι αντιμέτωπη με τρεις ψηλούς του ΣΔΟΕ (ο ένας ήταν και καμπούρης). Κάνω βήματα όπισθεν και με οδηγούν μπροστά στο αρχείο μου. Κατεβάζουν όλα τα κλασέρ, ζητούν άπειρες εκτυπώσεις, παραγγέλνουν καφέδες με κανέλα και κουλουράκια, τσακώνονται μεταξύ τους για το τσιγάρο και αφού με βρίσκουν εντάξει σε όλα καταλήγουν πως η συναυλία των U2 είναι υποκρισία, θα πάνε στους Σκόρπιονς. Μούγκα στην στρούγκα εγώ γιατί πόθεν έσχες τα εισιτήρια;;;;
Επαγγελματικό πόθεν έσχες
- Μπαμπά θέλω να πάμε στο Allou fun park
- Δεν μπορούμε να πάμε γιατί έχουμε έξοδα
- Μα αφού είμαστε πλούσιοι!
- Δεν είμαστε πλούσιοι, δουλεύουμε για να ζήσουμε
- Ναι, αλλά όποτε πας στο κουτί της τράπεζας σου δίνει πάντα λεφτά
- Ναι, αλλά δεν είναι ατελείωτα. Κάποια στιγμή τελειώνουν
- .....Ναι, αλλά δουλεύει και η μαμά και παίρνει και αυτή λεφτά από άλλο κουτί, άρα είμαστε πλούσιοι. Πότε θα πάμε;;;
Παιδικό πόθεν έσχες
Εκείνος δεν ψωνίζει γενικώς γιατί βαριέται. Μπαίνει στο σπίτι και βλέπει καινούργιο εργόχειρο στρωμένο, σιδερωμένο στο τραπέζι. Στο μπάνιο κάτι ακατανόητα κουτάκια κοσμούν το ράφι κάτω από τον καθρέφτη. Καινούργια σκουλαρίκια λάμπουν στ ' αυτιά της, τσάντες γεμάτες από την Ερμού δίπλα στο κρεβάτι της, πλάι στις ολοκαίνουργιες κιτς παντοφλίτσες της. Ένας σωρός περιοδικά πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και μία απόδειξη ξεχασμένη με τριψήφιο νούμερο από έναν Μισέλ που κάνει ένα παράξενο επάγγελμα κάτι σαν "κουπ μιζανπλί".
Στη θέα της καινούργιας τελεμάρκετινγκ πολυθρόνας εκείνος δεν κρατιέται και φωνάζει
- Πόθεν έσχες ρε γυναίκα;;;;
Αντρικό πόθεν έσχες
Ενα κατεβατό ακινήτων, αυτοκινήτων, πλεούμενων και αεριοθούμενων για τα οποία κανείς δεν ρωτά "Πόθεν έσχες;;!!"
Πολιτικό πόθεν έσχες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




