Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010
Ευτυχισμένο το 2012!!
Ναι, ναι, καλά καταλάβατε! Σκοπεύω να τον προσπεράσω αυτόν τον χρόνο τον κακό, αυτό το μιαρό 2011.
2012!!! Λαμπερό! Απροβλημάτιστο!! Και με Ολυμπιακούς Αγώνες, στους οποίους νομίζω ότι συμμετείχα γιατί όταν ήμουν δύο χρόνια πριν στο Λονδίνο έζησα την προετοιμασία τους και την απίστευτη διαφορά με την δική μας προετοιμασία και το καρφί της τελευταίας στιγμής...
Τί κι αν μεγαλώσω δύο χρόνια παραπάνω! Τί 41, τί 42! Το θέμα είναι να μην έχεις φτάσει τα 40! Αν και εδώ που τα λέμε τόσο κόπο έκανα να φτάσω ως εδώ. Ποιός γυρίζει πάλι πίσω...
Από εδώ που είμαι όμως μπορώ να κάνω κάποιους επαναπροσδιορισμούς.
Ας πούμε ότι πρέπει να ζήσεις χωρίς ζεστό νερό. Δύσκολο, μα καθόλου ακατόρθωτο, μου έχει συμβεί και ξέρω. Μπρρρρρ!!! Ή ας πούμε ότι πρέπει να ζήσεις με λιγότερα λεφτά. Ε, αυτό πια είναι πολύ εύκολο. Μη σου πω ότι αν το χωνέψεις κιόλας καλά καλά μέσα στο μυαλό σου θα βρεθείς και με περισσότερα λεφτά στο χέρι. Να πρέπει να ζήσεις χωρίς καθόλου λεφτά...ΔΥΣΚΟΛΟ πολύ, δύσκολο όμως για την κοινωνία που ζούμε. Σε κάποια άλλη κοινωνία ίσως να μην είχε και πολύ σημασία. Αυτό δεν είναι η θεωρία της σχετικότητας;
Ας πούμε ότι πρέπει να ζήσεις και χωρίς σπίτι. Τώρα ίσως παρεξηγηθώ πάντως εγώ πληρώνω για να μένω ένα μήνα τον χρόνο σε τροχόσπιτο και είναι ο πιο ευτυχισμένος μήνας της ζωής μου.
Να ζήσεις χωρίς γλυκά; Ναι, ναι, και αυτό το έκανα για πολλά μεγάλα διαστήματα στη ζωή μου.
Χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς playstation, χωρίς dvd δεν τα συζητώ, ζούσα κάποτε και χωρίς αυτά.
Χωρίς ιντερνέτ; Φιλαράκι δύσκολο, εδώ που έχουμε φτάσει, αλλά νομίζω όλα κόβονται με μια καλή αποτοξίνωση.
Χωρίς όραση; χωρίς ακοή; Αποδεδειγμένα ναι!
Όμως μπορείς να ζήσεις χωρίς ουρανό;
Μπορείς να ζήσεις χωρίς αναπνοή;
Μπορείς να ζήσεις χωρίς μουσική;
Μπορείς να ζήσεις χωρίς νερό;
Μπορείς να ζήσεις μόνος εντελώς;
Αδιαπραγμάτευτα ε; Όπως και η Ελευθερία. Σκέψου τα λίγο.
Ίσως και να είναι η τελευταία ευκαιρία για μας και τα παιδιά μας.
Καλά Χριστούγεννα και ας φέρει το πνεύμα των Χριστουγέννων λίγη μαγεία στη ζωή μας.
Δεν το δικαιούμαστε;
Ετικέτες
Χριστούγεννα
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Γιατί είμαστε στο Μνημόνιο
3 η ώρα το μεσημέρι και χτυπάει το κινητό μου, η κλήση είναι από τον πεθερό μου. Ξέρω πολύ καλά ότι αν κάνεις το λάθος και τον πάρεις στο τηλέφωνο τέτοια ώρα θα σε στολίσει αναλόγως! Άρα κάτι σοβαρό συμβαίνει.
"Να σου πω κόρη μου, μου λέει από την άλλη άκρη της γραμμής, εγώ δούλεψα 5 χρόνια στα καράβια, είκοσι χρόνια στο ΙΚΑ και είκοσι χρόνια δάσκαλος οδήγησης. Παίρνω σύνταξη γι' αυτά τα 45 χρόνια δουλειάς από δύο ταμεία. Αφού πλήρωσα εισφορές και στα δύο ταμεία για τα δώρα Χριστουγέννων γιατί μου λένε τώρα ότι θα πάρω μόνο από το ένα ταμείο; Είναι δίκαιο αυτό; αφού τα πλήρωσα!"
Έμεινα για λίγο άφωνη, για το δίκαιο του λόγου του, όμως γρήγορα του απάντησα.
"Θυμάστε κάποια χρόνια πριν τα καταγγελτικά γράμματα που μου δίνατε να δακτυλογραφήσω προς το Υπουργείο Μεταφορών σχετικά με τον χρηματισμό των εξεταστών για τα διπλώματα οδήγησης; Τότε ήσασταν ο ένας παλαβός που φώναζε. Οι υπόλοιποι ΟΛΟΙ θέλαν να συνεχίσουν έτσι, και μάλιστα σας κορόιδευαν ότι θα πεθάνετε με το ίδιο Σταρλετάκι! Αν η πλειοψηφία τότε ήθελε δίκαιες αντικειμενικές εξετάσεις η χώρα δεν θα είχε "χρεωκοπήσει" σήμερα. Γι' αυτό σας κόψανε τώρα το μισό δώρο."
"Εχεις δίκιο παιδί μου" μου απάντησε απογοητευμένος και έκλεισε το τηλέφωνο.
"Να σου πω κόρη μου, μου λέει από την άλλη άκρη της γραμμής, εγώ δούλεψα 5 χρόνια στα καράβια, είκοσι χρόνια στο ΙΚΑ και είκοσι χρόνια δάσκαλος οδήγησης. Παίρνω σύνταξη γι' αυτά τα 45 χρόνια δουλειάς από δύο ταμεία. Αφού πλήρωσα εισφορές και στα δύο ταμεία για τα δώρα Χριστουγέννων γιατί μου λένε τώρα ότι θα πάρω μόνο από το ένα ταμείο; Είναι δίκαιο αυτό; αφού τα πλήρωσα!"
Έμεινα για λίγο άφωνη, για το δίκαιο του λόγου του, όμως γρήγορα του απάντησα.
"Θυμάστε κάποια χρόνια πριν τα καταγγελτικά γράμματα που μου δίνατε να δακτυλογραφήσω προς το Υπουργείο Μεταφορών σχετικά με τον χρηματισμό των εξεταστών για τα διπλώματα οδήγησης; Τότε ήσασταν ο ένας παλαβός που φώναζε. Οι υπόλοιποι ΟΛΟΙ θέλαν να συνεχίσουν έτσι, και μάλιστα σας κορόιδευαν ότι θα πεθάνετε με το ίδιο Σταρλετάκι! Αν η πλειοψηφία τότε ήθελε δίκαιες αντικειμενικές εξετάσεις η χώρα δεν θα είχε "χρεωκοπήσει" σήμερα. Γι' αυτό σας κόψανε τώρα το μισό δώρο."
"Εχεις δίκιο παιδί μου" μου απάντησε απογοητευμένος και έκλεισε το τηλέφωνο.
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Βαβέλ
Όταν ήμουν μικρή στα δύσκολα έβγαινα τα βράδια στο μπαλκόνι που κοιτούσε προς το ποτάμι. Από εκεί έρχονταν παράξενες κατεβασιές αέρα, με θεϊκά στοιχεία, και εκεί άρχιζα κουβέντα με το Θεό. Του ζήταγα τα ρέστα για ότι συνέβαινε και μου απαντούσε. Τσακωνόμασταν για ώρες και μετά την άλλη μέρα ένοιωθα τόσο δυνατή γιατί τα είχα βάλει μαζί Του και όλα τ' άλλα φαίνονταν πια εύκολα.
Μετά ήρθα εδώ να δουλέψω, ν' ερωτευτώ, να παντρευτώ. Εδώ όμως δεν είχα μπαλκόνι να κοιτάει στο ποτάμι. Κλείστηκα στον εαυτό μου. Και τότε άρχισαν να έρχονται τα πρώτα κύματα μεταναστών από την Αλβανία-πρόβλημα. Μέχρι τότε για μένα μετανάστες ήταν η θεία μου Χρυσούλα που ζούσε πλουσιοπάροχα στο Σικάγο και κάθε καλοκαίρι μας γέμιζε ένα σωρό δώρα και καλούδια αμερικάνικα. Μόλις είχα παντρευτεί και ερχόταν τότε η Τονίκα κάθε βδομάδα στο σπίτι να με βοηθήσει στις δουλειές. Τί να με βοηθήσει αφού δεν είχα δουλειές τότε στο σπίτι, μάλλον εγώ την βοηθούσα να στείλει λεφτά στην Κορυτσά. Και λίγους μήνες μετά ήρθε και η κόρη της και την έφερε στο σπίτι να με βοηθήσει και στο σίδερο (ούτε σίδερο είχα) και σιδέρωνε εκείνη και έκλαιγε για αυτό που της συνέβη και έκλαιγα και εγώ μαζί της και της έδινα κουράγιο πως όλα θα πάνε καλύτερα. Ξαφνικά η λέξη μετανάστης άρχισε ν' αλλάζει αύρα. Μετά την Τονίκα και την κόρη της άρχισαν να έρχονται κύματα, μέχρι που γίνανε καταιγίδα. Πολλά χρόνια τώρα με τραβάει ότι είναι έξω από τη χώρα μου. Βρίσκω άλλους τρόπους σκέψης που με κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Κανένας γηγενής δεν μου το προσφέρει αυτό. Εκτός συνόρων είναι κάτι, απροσδιόριστο, που με γεμίζει, με ολοκληρώνει και μου προσφέρει νέους ορίζοντες.
Έτσι έχω μάθει να διασκεδάζω αμερικάνικα, να κάνω πάρτυ ολλανδέζικα, να δουλεύω ιταλικά, αγγλικά, γερμανικά, να παίζω ουκρανικά, να πίνω τσάι ινδικά, να σκέφτομαι αιγυπτιακά και να προσεύχομαι αιθιοπικά.
Όλη τη βδομάδα νοιώθω πως είμαι σ' ένα πιεστήριο που όλο και στενεύει και περιμένω την Παρασκευή το βράδυ να βρεθώ στο σχολείο μεταναστών να συναντήσω ανθρώπους εκτός συνόρων να μιλήσουν στη γλώσσα μου μιάν άλλη γλώσσα...
Ετικέτες
Ψυχή τε και σώματι
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ στην Αθήνα
Ο Στρος-Καν ήρθε και ζήτησε από την κυβέρνηση ανάπτυξη,
από την Νέα Δημοκρατία συναίνεση,
από τους Δημόσιους διαρθρωτικές αλλαγές,
από τους εύπορους φόρους,
προστασία στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες,
από τον Παπακωνσταντίνου πάταξη της φοροδιαφυγής,
από τους κλειστούς επαγγελματίες ν' ανοίξουν,
από τις ΔΕΚΟ σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα,
από τον Ραγκούση πάταξη της γραφειοκρατίας.....
.....από μένα δεν ζήτησε τίποτα.....
Αν αύριο ο Όλι Ρεν μου ξαναπεί "kalo kouragio" ν' ανησυχήσω;
Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010
Ο κόσμος σήμερα
Στην Αγγλία κάνουν κατάληψη σε συγκεκριμένες αίθουσες και τα μαθήματα γίνονται κανονικά. Ενώ και μέσα στην ίδια την κατάληψη γίνονται και μαθήματα του προγράμματος σπουδών...
Για την υπερθέρμανση του πλανήτη φταίνε τα αεροσόλ στην Ασία;
Το Ρωσικό κοινοβούλιο συμφώνησε χθες την έκδοση ψηφίσματος που θα αναγνωρίζει ότι η σφαγή 22000 Πωλωνών αξιωματικών στο δάσος του Κατίν το 1940 έγινε κατόπιν διαταγών του ίδιου του Στάλιν.
Τρία παιδιά επιβίωσαν στα νησιά Φίτζι μέσα σε μία βάρκα για πενήντα ημέρες πίνοντας βρόχινο νερό, τρώγοντας καρύδες, ωμά ψάρια και ένα ...γλάρο. Τελικά όλοι μπορούμε να φάμε μια μέρα γλαρόσουπα...
Η Τουρκία βοήθησε την Αλ Κάιντα και η Ουάσινγκτον το ΡΚΚ θα μας ενημερώσει εντός ολίγου ο ιδιοκτήτης του Wikileaks που κατηγορείται για βιασμό...
Στο Μεξικό το καρτέλ των ναρκωτικών πρότεινε έναρξη διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση....θα κατέβουν και στις εκλογές;
Η Ευριπίδου έχει μετατραπεί σε MADMAX.
Ο Γκέμπελς αυτοπροσδιορίζεται το 1924 Γερμανός κομμουνιστής!
Και εγώ αναπνέω το 60% του οξυγόνου τις τελευταίες μέρες και ο γιατρός μου είπε "δεν φταίς εσύ"...
ΥΓ. Το σκίτσο του Ηλία Μακρή στη σημερινή Καθημερινή.
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ
Είμαι μια Τροϊκανή!
Μεταλλάχτηκα. Ο προσανατολισμός μου είναι πια διαφορετικός. Και το συναίσθημα το ίδιο.
Τέρμα "τα ήσυχα βράδια" και "η Περιμπανού" πάει! Δεν τ' ακούμε πια αυτά.
Η δική μας η φυλή είναι μία συνοφρυωμένη, σφιγμένη. Τινάζεται σαν ελατήριο. Δεν πονάει, δεν κουράζεται, δεν λυπάται, δεν ενδιαφέρεται γενικώς. Είναι λίγο άσχημη όπως σμίγει τα φρύδια. Και τα χείλια είναι σφιχτά, πρασινίζει και λίγο.
Δεν γιορτάζει ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πρωτομαγιά, ούτε τα γενέθλια του παππού. Είναι κατά των γιορτών.
Τρώει μετρημένα, πίνει μετρημένα, έχει ξεχάσει και να χορεύει.
Μετράει όμως καλά. Τον χρόνο, το ΑΕΠ, το έλλειμμα, την αποδοτικότητα. Μετράει ακόμα και του καθενός τη μέρα.
Ανήκω και εγώ σ' αυτή τη φυλή...μόνο που πότε πότε πέφτει μία σταγόνα βροχής και μου βρέχει το πρόσωπο και τότε σηκώνω το κεφάλι ψηλά και βλέπω πως τα σύννεφα κινούνται, χορεύουν και τότε ανεβαίνω για το πρώτο σύννεφο δεξιά και όλα αλλάζουν!
Μεταλλάχτηκα. Ο προσανατολισμός μου είναι πια διαφορετικός. Και το συναίσθημα το ίδιο.
Τέρμα "τα ήσυχα βράδια" και "η Περιμπανού" πάει! Δεν τ' ακούμε πια αυτά.
Η δική μας η φυλή είναι μία συνοφρυωμένη, σφιγμένη. Τινάζεται σαν ελατήριο. Δεν πονάει, δεν κουράζεται, δεν λυπάται, δεν ενδιαφέρεται γενικώς. Είναι λίγο άσχημη όπως σμίγει τα φρύδια. Και τα χείλια είναι σφιχτά, πρασινίζει και λίγο.
Δεν γιορτάζει ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πρωτομαγιά, ούτε τα γενέθλια του παππού. Είναι κατά των γιορτών.
Τρώει μετρημένα, πίνει μετρημένα, έχει ξεχάσει και να χορεύει.
Μετράει όμως καλά. Τον χρόνο, το ΑΕΠ, το έλλειμμα, την αποδοτικότητα. Μετράει ακόμα και του καθενός τη μέρα.
Ανήκω και εγώ σ' αυτή τη φυλή...μόνο που πότε πότε πέφτει μία σταγόνα βροχής και μου βρέχει το πρόσωπο και τότε σηκώνω το κεφάλι ψηλά και βλέπω πως τα σύννεφα κινούνται, χορεύουν και τότε ανεβαίνω για το πρώτο σύννεφο δεξιά και όλα αλλάζουν!
Ετικέτες
Ψυχή τε και σώματι
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Η απόσταση της προοικονομίας από την παραοικονομία είναι μόνο μία "πρόθεση"
Μία λέξη που συνάντησα στις σημειώσεις της β' Γυμνασίου στο μάθημα της Ιλιάδας.
Προοικονομώ, δηλ. σχεδιάζω, τακτοποιώ εκ των προτέρων, προετοιμάζω κάτι που θα γίνει στο μέλλον. Προοικονομία, η πρόβλεψη, ο εκ των προτέρων σχεδιασμός.
Σιγά τώρα!, κάθε μέρα την βλέπουμε μπροστά μας αυτή τη λέξη. Όπου γυρίσεις το μάτι σου προοικονομία βλέπεις!
Αστεία λέξη!
Σου φέρνει στο μυαλό τις στριφογυριστές ουρές κάθε πρώτη του μήνα στο μετρό στις εκδόσεις της μηνιαίας κάρτας. Τις προσεχείς ουρές στις εφορίες την τελευταία μέρα εκπνοής της παράτασης (μία πολύ σύνηθης λέξη σε αντιδιαστολή με την προοικονομία) πληρωμής για το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Επίσης θυμίζει Ολυμπιακή! ΟΣΕ! το Μετοχικό Ταμείο Στρατού! το ΝΑΤ!!
Λες να την είχε μάθει αυτή τη λέξη ο Παπακωνσταντίνου και ο Αλογοσκούφης στο LSE;
Ή ο Παπαντωνίου στο Cambridge;
Ο Αρσένης στο ΜΙΤ;
Είναι διαφορετικές οι οικονομικές σχολές αλλιώς θα υποψιαζόμουν ότι αυτές φταίνε για την έλλειψη αυτής της όμορφης λέξης από τον βίο όλων των υπουργών μας.
Την οικονομική ανέχεια στην οποία βρισκόμαστε όλοι την έχουμε καταλάβει και είναι βέβαια απόρροια της απουσίας αυτής της μοναδικής λέξης από την καθημερινότητά μας. Η αγωνία όλων μας είναι αν μπορεί αυτή η ένδεια να αναστραφεί, με ή χωρίς ευρωπαϊκές, αμερικανικές, ή όποιες βοήθειες. Όλοι λένε ότι μπορεί να γίνει αν αλλάξουμε τη δομή του δημόσιου τομέα. Αυτό που είδαμε μέχρι τώρα ήταν μόνο το hair cut των μισθών των υπαλλήλων. Είδαμε αυξήσεις φόρων, περιμένουμε άνοιγμα επαγγελμάτων, και η δομή του δημοσίου παραμένει ίδια.
Η εύκολη σκέψη είναι να βάλουμε τον ιδιωτικό τομέα ν' αλλάξει τον δημόσιο.
Τί πονηρό και πόσο επικίνδυνο...
Λένε ότι φταίει η υπερβολική δημοκρατία μας που δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε πια κανένα νόμο. Καταλήγουν ότι μόνο μία επανάσταση μπορεί να το σταματήσει.
Τί ύποπτο και πόσο εγκληματικό...
Την αποχή της Κυριακής ερμήνευσαν πολλάκις οι πολιτικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις του τόπου μας. Οι δε ευρωπαϊκές εφημερίδες την ερμήνευσαν ως "ωριμότητα" των Ελλήνων και παραλίγο να το πιστέψουμε και εμείς. Τόσο που ίσως να μας ανακύρητταν ως τον πιο "έξυπνο" λαό της Ευρώπης αν καταργούσαμε τις εκλογές τελείως. Η αλήθεια είναι όμως πιο πικρή και ως καλοπροαίρετη (αρχίζω να το χάνω αυτό) θα πω ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι ένα εκατομμύριο Πασόκ και πεντακόσιες χιλιάδες ΝΔ δεν σηκώθηκαν από τον καναπέ τους γιατί αυτή τη φορά δεν είχαν να πάρουν τίποτα από το κόμμα τους. Και δυστυχώς αυτή η εκλογική δύναμη είναι που κάθε φορά κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα. Από το υπόλοιπο 60% που πήγε να ψηφίσει το 66% ξαναψήφισε αυτούς που αποδεδειγμένα καταλήστευσαν και υπερχρέωσαν τη χώρα.
Το πώς μία χώρα ξεκινά να διδάσκει τα παιδιά της την προοικονομία από την τρυφερή ηλικία των 14 χρόνων και μόλις φτάνουν την ενηλικίωση και ωριμότητα να ξεχνούν την ύπαρξή της είναι νομίζω αντικείμενο επιστημονικής έρευνας αλλά και παραδοχή ολικής ανικανότητας και ανοησίας.
Η χώρα διοικείται με την εκλογολογία, μετρολογία, σεναριολογία, τρομολογία και ρουσφετολογία.
Αν το εκλογικό σώμα δεν αλλάξει μυαλά και δεν προοικονομήσει για το μέλλον των παιδιών του η Δημοκρατία δεν θα επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της.
Και μία απάντηση σ' αυτούς που ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και όχι ελληνικό.
"Καλύτερα πλούσιος και άρρωστος παρά φτωχός και άρρωστος".
Αν λοιπόν ξεσπάσει επιδημία στην Ευρώπη όλοι ξέρουμε ποιοί θα γίνουν καλά!
Αλλά ξέχασα...εμείς έχουμε περίσσευμα πολλά εμβόλια...
Προοικονομώ, δηλ. σχεδιάζω, τακτοποιώ εκ των προτέρων, προετοιμάζω κάτι που θα γίνει στο μέλλον. Προοικονομία, η πρόβλεψη, ο εκ των προτέρων σχεδιασμός.
Σιγά τώρα!, κάθε μέρα την βλέπουμε μπροστά μας αυτή τη λέξη. Όπου γυρίσεις το μάτι σου προοικονομία βλέπεις!
Αστεία λέξη!
Σου φέρνει στο μυαλό τις στριφογυριστές ουρές κάθε πρώτη του μήνα στο μετρό στις εκδόσεις της μηνιαίας κάρτας. Τις προσεχείς ουρές στις εφορίες την τελευταία μέρα εκπνοής της παράτασης (μία πολύ σύνηθης λέξη σε αντιδιαστολή με την προοικονομία) πληρωμής για το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Επίσης θυμίζει Ολυμπιακή! ΟΣΕ! το Μετοχικό Ταμείο Στρατού! το ΝΑΤ!!
Λες να την είχε μάθει αυτή τη λέξη ο Παπακωνσταντίνου και ο Αλογοσκούφης στο LSE;
Ή ο Παπαντωνίου στο Cambridge;
Ο Αρσένης στο ΜΙΤ;
Είναι διαφορετικές οι οικονομικές σχολές αλλιώς θα υποψιαζόμουν ότι αυτές φταίνε για την έλλειψη αυτής της όμορφης λέξης από τον βίο όλων των υπουργών μας.
Την οικονομική ανέχεια στην οποία βρισκόμαστε όλοι την έχουμε καταλάβει και είναι βέβαια απόρροια της απουσίας αυτής της μοναδικής λέξης από την καθημερινότητά μας. Η αγωνία όλων μας είναι αν μπορεί αυτή η ένδεια να αναστραφεί, με ή χωρίς ευρωπαϊκές, αμερικανικές, ή όποιες βοήθειες. Όλοι λένε ότι μπορεί να γίνει αν αλλάξουμε τη δομή του δημόσιου τομέα. Αυτό που είδαμε μέχρι τώρα ήταν μόνο το hair cut των μισθών των υπαλλήλων. Είδαμε αυξήσεις φόρων, περιμένουμε άνοιγμα επαγγελμάτων, και η δομή του δημοσίου παραμένει ίδια.
Η εύκολη σκέψη είναι να βάλουμε τον ιδιωτικό τομέα ν' αλλάξει τον δημόσιο.
Τί πονηρό και πόσο επικίνδυνο...
Λένε ότι φταίει η υπερβολική δημοκρατία μας που δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε πια κανένα νόμο. Καταλήγουν ότι μόνο μία επανάσταση μπορεί να το σταματήσει.
Τί ύποπτο και πόσο εγκληματικό...
Την αποχή της Κυριακής ερμήνευσαν πολλάκις οι πολιτικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις του τόπου μας. Οι δε ευρωπαϊκές εφημερίδες την ερμήνευσαν ως "ωριμότητα" των Ελλήνων και παραλίγο να το πιστέψουμε και εμείς. Τόσο που ίσως να μας ανακύρητταν ως τον πιο "έξυπνο" λαό της Ευρώπης αν καταργούσαμε τις εκλογές τελείως. Η αλήθεια είναι όμως πιο πικρή και ως καλοπροαίρετη (αρχίζω να το χάνω αυτό) θα πω ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι ένα εκατομμύριο Πασόκ και πεντακόσιες χιλιάδες ΝΔ δεν σηκώθηκαν από τον καναπέ τους γιατί αυτή τη φορά δεν είχαν να πάρουν τίποτα από το κόμμα τους. Και δυστυχώς αυτή η εκλογική δύναμη είναι που κάθε φορά κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα. Από το υπόλοιπο 60% που πήγε να ψηφίσει το 66% ξαναψήφισε αυτούς που αποδεδειγμένα καταλήστευσαν και υπερχρέωσαν τη χώρα.
Το πώς μία χώρα ξεκινά να διδάσκει τα παιδιά της την προοικονομία από την τρυφερή ηλικία των 14 χρόνων και μόλις φτάνουν την ενηλικίωση και ωριμότητα να ξεχνούν την ύπαρξή της είναι νομίζω αντικείμενο επιστημονικής έρευνας αλλά και παραδοχή ολικής ανικανότητας και ανοησίας.
Η χώρα διοικείται με την εκλογολογία, μετρολογία, σεναριολογία, τρομολογία και ρουσφετολογία.
Αν το εκλογικό σώμα δεν αλλάξει μυαλά και δεν προοικονομήσει για το μέλλον των παιδιών του η Δημοκρατία δεν θα επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της.
Και μία απάντηση σ' αυτούς που ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και όχι ελληνικό.
"Καλύτερα πλούσιος και άρρωστος παρά φτωχός και άρρωστος".
Αν λοιπόν ξεσπάσει επιδημία στην Ευρώπη όλοι ξέρουμε ποιοί θα γίνουν καλά!
Αλλά ξέχασα...εμείς έχουμε περίσσευμα πολλά εμβόλια...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




