Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009

Πού είναι οι γονείς;



Όταν βάλαμε πρώτη φορά ίντερνετ στο σπίτι ήταν την προηγούμενη δεκαετία, νομίζω το '98, και ήταν μία ετήσια συνδρομή που πήραμε με κουπόνια μέσω της Καθημερινής. Θυμάμαι ότι είχε έλθει ένα φίλος στο σπίτι να μας δείξει τα κατατόπια και εμείς κοιτούσαμε όπως η αγελάδα το τραίνο με ανοιχτό το στόμα. Ήταν η εποχή που είχαμε ακόμη αναλογική γραμμή, οι ταχύτητες ήταν slow motion, και το ίντερνετ τσίριζε μέχρι να συνδεθεί.
Πέρασαν αρκετά χρόνια για να με τραβήξει το μέσο. Οι ελληνικές ιστοσελίδες τότε ήταν μετρημένες στα δάχτυλα και έτσι κάποια στιγμή το p/c  είχε γίνει ο κουμπαράς του μικρού μας γιού (βγάλαμε πολλά λεφτά μέσα από το floppy).

Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι η ενημέρωση είχε φύγει από την τηλεόραση, και αργούσε πολύ στις εφημερίδες, και έτσι πήραμε το πρώτο λάπτοπ με wifi! Κάμερα δεν είχε τότε. Είχα δεχτεί ήδη 3 αιτήσεις για σύνδεση σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και ο Άγιος Βασίλης άρχισε να φέρνει Pro και NBA για PC. Άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο κλοιός του διαδικτύου σφίγγει και αν δεν είμαι συμμέτοχος στο "έγκλημα" θα βρεθώ απολογούμενη στον κοινωνικό λειτουργό όταν κατηγορηθώ για πλημμελή επιμέλεια των παιδιών μου. Έτσι μείωσα την τηλεθέαση στις νοικοκυρές σε απόγνωση και στο αλ τσαντίρι που έτσι κι αλλιώς μ' εκνεύριζε και άρχισα τα ταξίδια στο διαδίκτυο!

Το κομπιούτερ τοποθετήθηκε στη μέση της τραπεζαρίας, εκεί που κάθε νοικοκυρά δεν θα το άφηνε ποτέ γιατί δεν λείψανε οι δαχτυλιές, τα ψίχουλα και οι στάμπες από τα ποτήρια πάνω στο ακριβό εργόχειρο της προίκας μου. Όμως οι επιστήμονες ήταν σαφείς, το κομπιούτερ απαγορεύεται στο υπνοδωμάτιο, κι ας με στραβοκοιτούσε η μάνα μου!
Διαβάζοντας όλους τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα κομπιούτερ για τα παιδιά κάναμε πράγματα προληπτικά. Μπαίναμε σε online παιχνίδια, σε chatrooms, μέχρι msn άνοιξα και έβαλα κάτω την ανηψιά μου να μου μάθει να γράφω το Θ με 8 που τώρα έχει εξελιχθεί σε 9.

Όταν ήρθε η στιγμή ο μεγάλος μας γιος να πάρει το δικό του netbook από το σχολείο ήταν βέβαια εξοικιωμένος αλλά δεν ήταν ενεργός χρήστης με δική του ηλεκτρονική διεύθυνση και δικό του προφίλ. Τότε σκέφτηκα ν' ανοίξω το Kids Voice για να δείξω δρόμους μέσα στο χάος του διαδικτύου. Δυστυχώς δεν έχω περισσότερο χρόνο να το αναπτύξω όσο θα ήθελα αλλά το παλεύω

Η μετάβασή μας μέχρι τώρα στον διαδικτυακό κόσμο ήταν ομαλή. Οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή καθημερινά, αλλά πέφτουν σ' εμάς, όχι έξω από το σπίτι. Και μέχρι στιγμής απαντάμε. Ε, όταν δυσκολέψουν υπάρχει και το help desk του e-shop!

Όλα αυτά τα γράφω γιατί πρόσφατα διάβασα πάλι σε μία φυλλάδα ότι δόθηκαν κομπιούτερ στα παιδιά χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση και κατέληγε για άλλη μία φορά  στην εθνική  μας ρήση "πού είναι το κράτος;"
Εγώ θα φωνάξω : ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ;;;;;

ΥΓ. Μέχρι τον κώδικα 9 μου έστειλε το καμάρι μου για να είμαι ενημερωμένη όταν μιλάω στο msn και είναι η γιαγιά πίσω μου!!!!

buzz it!

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

Φέτος χρωματιστά Χριστούγεννα



Τα Χριστούγεννα φτάνουν και δεν ξέρω αν πραγματικά θέλω να πάω να δω τα 66 χριστουγεννιάτικα δέντρα στο MALL ή να δω το ένα και μοναδικό "φλέγων" στο Σύνταγμα.
Τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι φορτισμένα διπλά. Με την πανδημία της γρίππης, που ακόμα ψάχνω να δω, και με την νεοσύστατη επέτειο του θανάτου του Αλέξη. Σκέφτομαι ότι η μητέρα του δεν θα θέλει να "γιορτάζει" έτσι κάθε χρόνο τον χαμό του παιδιού της, αλλά ποιός την ρώτησε...

Αυτές τις μέρες ο Μίκης Θεοδωράκης ανοίγει διάλογο με τους αντιεξουσιαστές και τον Σαμαρά πιστεύοντας ότι θα βγάλει άκρη μαζί τους.
Αντίθετα ο αγαπημένος μας Σαββόπουλος ετοιμάζει μια πολλαπλή γιορτή στην Αθήνα με εκθέσεις, συναυλίες, παιδικές παραστάσεις και χάπενιγκ στους δρόμους ανοίγοντας επικοινωνία μ' εμάς τους πολίτες. Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ τίποτα καλύτερο.

Προχθες το βράδυ δεν μπορούσα ν' αντισταθώ στην απαίτηση των παιδιών να στολίσουμε το σπίτι. Είχα καιρό να τους δω να ζητούν κάτι τόσο πολύ και τόσο επίμονα. Συνήθως έχουν μια παγερή αδιαφορία που με τρομάζει, χθες όμως πέσαν στα πόδια μου και οι δύο για να ξεπεράσω την κούρασή μου και να στολίσουμε μεσοβδομαδιάτικα..

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από στολίδια στη ζωή τους. Γιατί η ζωή τους κάθε μέρα είναι βαρετή, επαναλαμβανόμενη και προβλέψιμη. Ο χρόνος δεν επιτρέπει ανατροπές, εκπλήξεις, τυχαίες συναντήσεις. Κανένας φίλος τους δεν θα χτυπήσει την πόρτα να κατέβουν για παιχνίδι χωρίς να έχει κανονιστεί από πριν. Ούτε θα πάμε πουθενά βόλτα το απογευματάκι, όταν ο καιρός είναι προκλητικά περίφημος, γιατί δεν έχουμε τί να κάνουμε.

Η τηλεόραση έκλεισε στο σπίτι εδώ και δύο μήνες γιατί κατηγορήθηκε ότι μας διασπά την προσοχή. Περάσαμε μια δύσκολη περίοδο απεξάρτησης (και ίσως να περνάμε ακόμα) και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια ήταν επιτακτική ανάγκη να γεμίσουν την απέραντη μοναξιά μας.

Θ' αρχίσουμε σε λίγο πάλι τις συζητήσεις στο σπίτι σχετικά με τον χαμό τους Αλέξη. Θα πέσουν πάλι δύσκολες ερωτήσεις που λόγω της απλότητας τους θέλουν απάντηση με ένα ναι ή ένα όχι. Και εγώ θα πρέπει να είμαι διαβασμένη.

Από τη μία σκέφτομαι ότι αν πηγαίναμε τώρα ένα ταξίδι μακριά θα γεμίζαμε ενέργεια και θ' αφήναμε πίσω όλη αυτή τη γκρίζα καθημερινότητα. Μετά όμως; τί; επιστροφή στο γκρι;
Όχι! Δεν έχουμε ανάγκη απόδρασης.
Θ' αλλάξουμε χρώμα στην κάθε μέρα.
Τη μία μέρα κόκκινο, την άλλη πράσινο, την άλλη ροδακινί! Όλα τα χρώματα της παλέτας θα μπουν στο κάθε μέρα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μουτζουρώσουμε τα χέρια μας λίγο και να στραπατσάρουμε λίγο τον εφησυχασμό μας!
Καλά Χριστούγεννα!

buzz it!

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

to be injected, or not to be injected?



Ανήκω στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και μετά από πολλή σκέψη και προβληματισμό, μέσα απ' όλη αυτή τη παραφιλολογία, αποφάσισα να κάνω το εμβόλιο της νέας γρίππης. Και λέω σκέψη και προβληματισμό γιατί οι οδηγίες που πήρα από τους γιατρούς είναι από το " να μην το κάνεις" μέχρι "καλό θα ήταν να το κάνεις, αλλά την απόφαση θα την πάρεις εσύ".
Μέσα σε μία τόσο συγκεχυμένη ατμόσφαιρα με βαριά καρδιά σήκωσα το τηλέφωνο και κάλεσα το 1135 για να πάρω οδηγίες. Μου έδωσαν το 2105276000 για την Πολυκλινική Αθηνών στην Πειραιώς 3 που είναι κοντά στη δουλειά μου και το 2132056100 για την Πολυκλινική Πατησίων που είναι κοντά στο σπίτι μου. Στο πρώτο τηλέφωνο μία Νεοελληνίδα μου λέει απότομα να πάρω μετά τις 9:30 (ήταν 9:00) για να πάρω πληροφορίες. Δοκιμάζω την τύχη μου στο τηλέφωνο της Πατησίων, όπου μία άλλη Νεοελληνίδα μου λέει "δεν κάνουμε σήμερα εμβόλια στην εφημερία μας!!Να πάρετε στο 2132056280 να σας πουν"!! Και μου το έκλεισε. Παίρνω το τηλέφωνο που μου έδωσε το οποίο φυσικά ...δεν απαντούσε.
Η ψυχολογία μου άρχισε να χειροτερεύει, λες και έπασχα από κάποια ανίατη ασθένεια, ενώ το μόνο που έχω είναι ένα βρογχικό άσθα, απόλυτα ελεγχόμενο με θεραπεία εισπνεόμενων.
Ενώ περνούσε η ώρα για να καταφέρω να επικοινωνήσω με κάποιο νοσοκομείο, μου έρχεται ένα e-mail τρομοκρατικό κατά του εμβολίου που έγραφε ότι το εμβόλιο περιέχει υδράργυρο που θα πάει στον εγκέφαλό μου και θα με κάνει πειθήνιο όργανο των απανταχού συνομωσιολόγων.
Ίσως και να το πίστευα αυτό το μήνυμα αν δεν το προχωρούσε κι άλλο λέγοντας ότι περιμένουν νέες παρτίδες με σύριγγες μεγαλύτερες σε διάσταση για να περνάει μέσω του εμβολίου και ένα νανοτσίπ με το οποίο θα μπορούν να με εντοπίζουν όπου κι αν βρίσκομαι, αλλά και να ενεργοποιεί τα βαριά μέταλλα του εμβολίου και να μου δημιουργήσει  σοβαρά ψυχικά προβλήματα.
Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι όσοι κάνουν αυτό το εμβόλιο δεν θα κινδυνεύουν από πιθανή απαγωγή από τον Παλαιοκώστα, άρα πρόκειται για προστασία του πολίτη από τον Υπουργό Προ.Πο.
Όσο για τα ψυχικά προβλήματα, δεν χρειάζεται να μου κάνουν εμβόλιο. Μερικές επισκέψεις σε ελληνικά νοσοκομεία και την έχω στο τσεπάκι την ψυχασθένεια!
Και εκεί που περιπλανιόμουνα στο διαδίκτυο σε μία στήλη διαφήμισης διαβάζω το Απίστευτο!
ΔΟΚΙΜΗ ΝΕΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ
Ψάχνουμε για "ανθρώπους" να δοκιμάσουν
τα προϊόντα και να διατυπώσουν τη γνώμη τους.
Με την εγγραφή σας θα έχετε τη δυνατότητα να
εκφράζετε τη γνώμη σας και να αμοίβεστε.
Εγγραφείτε σήμερα!
Βάζω κάτι στο μυαλό μου και μπαίνω μέσα στην ιστοσελίδα.
Εκεί γνωρίζω το πειραματόζωο, ε συγγνώμη, το μέλος της εβδομάδας.
Με ολόκληρο το προφίλ του και μία φωτογραφία που έμοιαζε καλλιτεχνική!
Στην περιοχή δοκιμών βλέπω το πρώτο προϊόν προσεχών δοκιμών που ήταν ράβδοι μασήματος για το καθάρισμα δοντιών σκύλων!!! Αμέσως φαντάζομαι τον εαυτό μου να το μασάει με μανία.
Μπισκότα, πάνες, καλλυντικά, ζυμαρικά, κι άλλες σκυλοτροφές, μια μπάλα θαλάσσης σαν αυτές τις φουσκωτές που είχαμε μικροί με τα χρώματα του ουράνιου τόξου (τί είδους δοκιμή να ήθελε αυτή;)
Πολλά προϊόντα! Έψαχνα, έψαχνα, έψαχνα.... έψαχνα για το εμβόλιο της νέας γρίππης αλλά φαίνεται δεν έχει μπει ακόμα στην λίστα δοκιμών!!!...
Εννοείται ότι το τηλέφωνο μετά τις 9:30 δεν απάντησε ποτέ. Και έτσι έκανε σύμπραξη με το περιεχόμενο του τρομολαγνικού μηνύματος το οποίο έλαβα με αστραπιαία ταχύτητα.
Δανείζομαι τους στίχους των Killers για να αποτυπώσω με γλύκα αυτό που βιώνω και ποιός ξέρει, ίσως τα καταφέρω. Άλλωστε , όπως λέει και η φίλη μου, super girls just fly!

"
This is the world that we live in,
I feel myself get tired,
this is the world that we live in,
well maybe I was mistaken,
I heard a rumor that you,
quit this day and age,
Bless your body, bless your soul
pray for peace and self control..."

buzz it!

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Fashion victim



Έχω ένα φουλάρι "ζωντανό"!

Είναι ένα στενό μαύρο φουλάρι που από την μία πλευρά έχει ένα κοντό πέλος και μια φιδίσια όψη. Δεν είναι ένα εντυπωσιακό φουλάρι, μάλλον καταθλιπτικό θα το 'λεγα, όμως όταν το είδα φορεμένο πάνω στην κούκλα της βιτρίνας μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Ποτέ δεν θ' αγόραζα ένα μαύρο φουλάρι. Τώρα συνειδητοποιώ ότι το φουλάρι βρήκε εμένα και όχι εγώ αυτό.

Μόλις το βάλω χαλαρά γύρω από τον ώμο μου αυτό αρχίζει να περπατάει και σε μερικά λεπτά να πέφτει κάτω. Το δένω γύρω από το λαιμό μου και αυτό αρχίζει να με σφίγγει για να με πνίξει. Νευριάζω μαζί του και εφευρίσκω διάφορα δεσίματα για να το σταθεροποιήσω και εκείνο πάντα ξεγλυστρά και βρίσκει τρόπο να πάει εκεί που θέλει. Στο πάτωμα.

Μάλλον εκείνο έχει συνειδητοποιήσει την καταθλιπτική όψη του και προσπαθεί με ενοχλητικά τεχνάσματα να με κάνει να ασχοληθώ μαζί του. Ποτέ δεν περίμενα κάτι τέτοιο από ένα φουλάρι!

Έχω σκεφτεί να μην το ξαναφορέσω, και όταν το αφήνω για μέρες μέσα στην ντουλάπα κρεμασμένο, αρχίζει να μου κάνει διάφορες γκριμάτσες και το βρίσκω σε διαφορετική στάση κάθε φορά.
Είπα να το δώσω να φύγει, όμως πάλι κάνω πίσω. Δεν παρατάς έτσι ένα ζωντανό. Έτσι, έχω αποφασίσει ότι θα ζήσω όλη μου τη ζωή παρέα μαζί του και όταν θα πεθάνω αυτό θα παρεμείνει στην ντουλάπα μου περιμένονας το επόμενο θύμα.

Τώρα κάθε φορά που θέλω να μετρήσω τις αντοχές μου, το πρωί που ανοίγω την ντουλάπα, του κλείνω το μάτι, το τραβάω πάνω μου και αρχίζουμε την πάλη.
Μέχρι τελικής πτώσης.
Αν με δείτε να το φοράω σημαίνει ότι είμαι σε καλή φόρμα. Φυλαχτείτε!

buzz it!

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Μια (αντι) πολεμική ταινία Κ17



Διαβάζω το Σαββατοκύριακο κριτικές για την νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ψυχή βαθιά". Από τις αντιδράσεις των πολιτικών και των καλλιτεχνών  καταλαβαίνω ότι είναι μια ταινία που καυτηριάζει την ματαιότητα του εμφυλίου που τόσο στιγμάτισε την νεώτερη Ελλάδα.
Ένα γεωπολιτικό παιχνίδι που μας χώρισε σε δύο στρατόπεδα με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα.
Ο Βούλγαρης χρησιμοποιεί εύστοχα την ιστορία δύο αδελφών που βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα για να τονίσει τις απώλειες και στις δύο πλευρές. Και εγώ βρίσκω πολύ καλή ιδέα να πάμε οικογενειακώς να δούμε την ταινία. Ν' αρπάξω την ευκαιρία με την σκηνοθετική ματιά του Βούλγαρη να εξηγήσω στα παιδιά μου ότι δεν πρέπει ποτέ ν' αφήσουν κανένα να τους εκμεταλλευτεί με πρόσχημα μια ιδεολογία.
Φτάνοντας στο σινεμά τρώω πόρτα γιατί η ταινία είναι Κ17!
Μα συγγνώμη, πότε θα τα συζητήσω αυτά με τα παιδιά μου; όταν γίνουν 17 χρονών; Τότε θα είναι αργά! η προσωπικότητα έχει διαμορφωθεί, οι πολιτικές αντιλήψεις έχουν σχηματιστεί και αν εγώ το έχω αφήσει μέχρι τότε θα μ' έχουν προλάβει άλλοι. Και οι άλλοι είναι οι κομματικοί μηχανισμοί που καραδοκούν μέσα στα σχολεία αλιεύοντας νέους πελάτες.
Ή μήπως αυτό θέλουν...

Παθαίνω ένα φλασμπακ και θυμάμαι τον πατέρα μου όταν με πήρε από το χέρι για πρώτη και τελευταία φορά να πάμε μαζί σινεμά.
Είδαμε τα Πέτρινα χρόνια του Π. Βούλγαρη.
Εγώ τότε στο Γυμνάσιο και ο αυστηρός πατέρας μου απόστρατος της Χωροφυλακής.

Σήμερα ταλιμπανιζόμεθα!!!!!

buzz it!

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Μισό αιώνα πριν...


"...Η ψευτιά και ο πνευματικός εκφυλισμός απλώνει μέρα με τη μέρα απάνω στους Έλληνες και τους παραμορφώνει. Έναν λαό που ξεχωρίζει ανάμεσα σ' όλα τα έθνη και που είναι γεμάτος πνευματική υγεία, πάμε να τον κάνουμε εμείς οι λογής- λογής καλαμαράδες, κι οι άλλοι γραμματιζούμενοι, σαχλόν, χωρίς πνευματικό νεύρο, χωρίς πνευματική ανδροπρέπεια, χωρίς χαρακτήρα."

"...Όποτε πέσουνε στα χέρια μου πράγματα που είναι γραμμένα από άνθρωπο απροσποίητον κι αγράμματον, νιώθω πάντα μια δροσεράδα και μια νοστιμάδα από το γράψιμό του που το χαίρουμαι, σαν να μην κρατώ την πένα από τα μικρά μου χρόνια. Πολλές φορές βρίσκεις μέσα σε απλά γραψίματα κάποια εξαίσια λόγια, που δεν μπορεί να τα πει ούτε ο πιο σπουδαίος συγγραφέας."

"...Δικό σου είναι ένα πράγμα, όχι γιατί τ' αγόρασες, είτε γιατί σου το δώσανε, είτε γιατί το φύτεψες, είτε γιατί το ' χτισες, είτε γιατί το μεγάλωσες, μα γίνεται δικό σου γιατί το ζέστανες με την καρδιά σου, και κείνο σου φανερώνει την ψυχή του και μιλά μαζί σου και τ' αγαπάς και σ' αγαπά."

"...Εσύ που διαβάζεις τούτα που γράφω, ίσως ποθήσεις να ' ρθεις κατά το φτωχικό λημέρι μου. Μα, και να ' ρθεις, θα μετανιώσεις και θα στενοχωρηθείς, αν δεν βλέπουνε τα μάτια σου και δεν ακούνε τ' αυτιά σου και δεν νιώθει η διάνοιά σου όπως ακούγω και βλέπω με τα δικά μου μάτια, με τα δικά μου αυτιά κι όπως νιώθω με τη δική μου διάνοια."

Αποσπάσματα από το Ευλογημένο καταφύγιο του Φώτη Κόντογλου, δημοσιευμένα στην εφημερίδα "Ελευθερία" το διάστημα 1948-68.

buzz it!

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Κύριε Πρωθυπουργέ,



Σε μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αγαπούμε και διατηρούμε αμέριστη φιλία όλα τα χρόνια, την Γαλλία, βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή η συντήρηση του πιο γνωστού σύγχρονου μνημείου του κόσμου, του πύργου του Άιφελ.

Σύμφωνα με τον κατασκευαστή του, Γουστάβο Άιφελ, το μνημείο αυτό πρέπει να βάφεται κάθε 7 χρόνια για να θωρακίζεται από τη σκουριά και τη φθορά του χρόνου.

Η εταιρεία που έχει αναλάβει αυτή τη φορά το έργο της συντήρησης είναι ελληνική.

Μαθαίνουμε ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία μιάς και όλο το μνημείο πρέπει να βαφτεί με το χέρι, με ρολλά και βουρτσάκια από ανθρώπους - αλπινιστές, κρεμασμένους από σχοινιά. Μαθαίνουμε επίσης ότι η ομάδα αποτελείται από εξαιρετικούς ανθρώπους που ξέρουν να συνεργάζονται δίχως τσακωμούς, χωρίς οικογενειακά προβλήματα, χωρίς νεύρα.

Δεν φωνάζουν, δεν διαμαρτύρονται και ο ένας βοηθά στη δουλειά του άλλου. Άλλωστε δεν έχουν και πολλές επιλογές μιας και δουλεύουν κρεμασμένοι, αντιμέτωποι με τον φόβο, τον άνεμο και το κρύο.

Η ομάδα αποτελείται από 25 με 30 εργάτες, άντρες και γυναίκες, διαφόρων εθνικοτήτων που πολλές φορές δεν μιλούν καν την ίδια γλώσσα. Αυτό όμως δεν στέκεται εμπόδιο ώστε να δουλέψουν όλοι αρμονικά, υπεύθυνα και αποτελεσματικά γιατί πρέπει να παραδωθεί το έργο σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Ελπίζω να σας έδωσα έμπνευση για το νέο υπουργικό σας συμβούλιο.


ΥΓ. Επικοινωνήστε μαζί μου για το τηλέφωνο του συνεργείου.

Για να κλείσετε μια ημέρα τα εργαλεία του συνεργείου για την δική σας ομάδα, απευθυνθείτε στην κα Τσόκλη.

buzz it!